กระดานชนวน ลพ.ภู วัดท่าฬ่อ

กระดานชนวน ลพ.ภู วัดท่าฬ่อ จ.พิจิตร

ยันต์มัจฉาวาฬ มีเพียงแผ่นเดียว ในจำนวน 4-500 แผ่น และยังเหลือแผ่นนี้เพียงแผ่นเดียวเหมือนกัน

ยันต์นางกวัก 1 ใน 2 แผ่นที่พบเจอ รอยจารตื้นมากๆ ต้องโรยแป้งแล้วลูบ จึงจะเห็นชัดขึ้น ( เพิ่งเช็คบัญชี ปรากฎว่าขายไปแล้ว เหลือแต่รูป )

แผ่นกระดานชนวน ลพ.ภู เป็นแผ่นยันต์ที่จารลงบนกระดานหินชนวน ( ใช้เรียนเขียนหนังสือในสมัยก่อน – คนอายุรุ่น 70 ปีขึ้นไป มักจะเคยได้ใช้ )

เป็นแผ่นยันต์ที่มีปัญหามานาน เพราะเซียนเด็กๆไม่กี่คน พากันสวดว่าเป็นของเก๊ เพราะเซียนใหญ่ อ.ตะพานหิน ซื้อมาทีเดียวหลายร้อยแผ่น ทำให้คนทั่วไปก็ร่ำลือกันว่า เซียนใหญ่โดนของเก๊อีกแล้ว

ทั้งๆที่เซียนใหญ่คนอื่นๆ เขาไม่ได้พูดอะไร เพราะเขาไม่เคยเห็นของ แต่คนทั่วไปก็เชื่อว่าเก๊ไปแล้ว

ผมเคยพูดเสมอว่า คน……เล่นพระด้วยหู เห็นอะไรมีจำนวนมากหน่อย ก็ตีเก๊ไว้ก่อน พระบ้านตัวเองทั้งที่แท้ๆ ก็เล่นเป็นเก๊กันไปหมด เพราะไม่ศึกษา ขาดความรู้ ขี้อิจฉา และมักทำตัวเป็นคู่สวด ใครสวดมาก็สวดตาม โดยไม่ต้องคิด

ยังพูดต่อว่า “พระเมืองอื่น เก๊ๆเขาเล่นเป็นแท้ แต่พระเมืองนี้ แท้ๆเล่นเป็นเก๊ไปหมด”

ที่เห็นชัดๆก็อีก 2 เรื่อง คือเรื่องที่ผมเคยซื้อพระมหาเม่า ( ระฆังหลังค้อน ) จนหมดเมือง ได้แค่ 150 กว่าองค์ ก็สวดว่าเก๊กันทั้งเมือง ตอนหลัง เล็ก ทับคล้่อ เซียนใหญ่มาขอซื้อผม ทุกคนก็จะมาขอซื้อตาม

ผมถามว่า เมื่อก่อนบอกว่าเก๊ยังไงล่ะ ทำไมจะมาเล่น เขาตอบว่า “ถึงเก๊ก็เล่น” คนพูดเห็นว่ายังขายข้าวมันไก่อยู่เลย

อีก 1 เรื่องคือ เซียนใหญ่ตะพานหินคนเดิม ได้ประมูลพระรูปหล่อลพ.เขียน ออกวัดพร้าว ( เมื่อก่อนเรียกพิมพ์ “หน้าหมู” ตอนหลังเรียกว่า “ค่อมเล็ก” **ไม่แน่ใจ ) -เดิมลพ.เขียนอยู่วัดพร้าว ภายหลังจึงไปอยู่สำนักขุนเณร

ประมูลที่วัดพร้าว เพราะมัคนายกวัด ได้นำพระชุดนี้ออกมาประมูล ทำบุญถวายวัดทั้งหมด เขาประมูลได้มา รวมพระอื่นๆนิดหน่อย ในราคา 110,000 บาท ( เกิน 30 ปีที่แล้ว น่าจะก่อนที่ผมไปอยู่พิจิตร ) -ปัจจุบันใบเสร์จยังอยู่ที่ผม (วันหลังค้นเจอ จะถ่ายให้ชม )

เมื่อได้มา เขาก็เก็บเงียบ ไม่ได้โชว์ใคร เพราะเขารู้นิสัยคนพิจิตรดี แต่ภายหลังเพราะเปิดให้ใครชมไม่ทราบ คนๆนั้นแค่เผลอพูดให้คนอื่นฟัง โดยไม่เจตนา แค่คำเดียว ว่าเห็นพระชุดนี้เป็นร้อยๆองค์

เท่านั้นเอง คู่สวดทั้งหลาย ต่างก็ทำหน้าที่กันอย่างเต็มที่ สวดกันทั้งเมืองว่าเซียนใหญ่โดนเก๊อีกแล้ว คนทั่วไปที่ไม่มีความรู้เรื่องพระ ก็สองจิตสองใจ แต่ก็คงต้องระแวงไว้ก่อน

เซียนใหญ่ไม่ได้ตกใจ เพราะเขามีวิชา มีความรู้ มีข้อมูลดี แต่เบื่อนิสัยคน จึงไม่เปิดให้ใครชมอีก และไม่ขายให้ใครเลยสักองค์ ต่อมาผมย้ายไปอยู่จังหวัดอื่น และเขาป่วยเป็นโรคไต คิดว่าคงตายแน่ๆ จึงบอกขายพระทุกอย่าง

เขาเล่าให้ผมฟัง และถามว่าผมเชื่อเขาไหม พระชุดนี้มีปัญหาอย่างนี้ๆ ผมเชื่อ เขาจึงแบ่งให้ผม 69 องค์ ที่เหลือแบ่งไปทางพรรคพวกที่เมืองกาญจนบุรี

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อปี 2537 ตอนนั้นเขามองอะไรไม่เห็นแล้ว เพราะเบาหวานขึ้นตา ต้องให้ลูกสาวเขียนจดหมายบอกประวัติและจำนวน แล้วเขาเซ็นชื่อเท่านั้น และได้แนบใบเสร็จ ( ใบอนุโมทนาบัตรของวัดพร้าว ) มาให้ด้วย ( ค้นเจอจดหมาย แต่ยังไม่เจอใบเสร็จ )

ผมได้มาในราคาองค์ละ 600 และได้แบ่งให้พรรคพวกในจังหวัดที่ผมไปอยู่ใหม่ 2 คน เท่าๆกัน แต่ละคน ต่างก็แบ่งให้พรรคพวกตนเอง ที่ทุกคนเห็นแล้วก็ชอบ และบอกว่าแท้

ผมค่อยๆแบ่งให้พรรคที่ตราด ไปจนหมด เมื่อไม่กี่ปีมานี้ ตอนนี้เห็นว่า เรียกกันว่า “ค่อมเล็ก” ราคาเกินหมื่นแล้ว นี่แหละพระที่คนช่างสวดว่า เก๊

เรื่องกระดานชนวนต่อ เซียนใหญ่เขาเหมามาจากคนท่าฬ่อ ซึ่งอดีตเคยเป็นลูกศิษย์ใกล้ชิดลพ.ภู และได้เก็บรักษากระดานชนวนชุดนี้ไว้ เมื่อตอนแก่ตัว จึงให้ลูกหลานเอาออกมาขาย ( เรื่องนี้เกิน 30 ปี ก่อนที่ผมจะไปอยู่พิจิตร )

คนรู้ข่าว ก็สวดอีกเช่นเคย ว่าเก็ เพราะของเยอะมากๆ 4 – 500 แผ่น มีขนาดใหญ่เล็กต่างๆกัน มีรูปแบบหลากหลาย แต่สังเกตุว่าไม่มีซ้ำกันเลยสักแผ่น

แต่ละแบบอาจจะเป็นยันต์ตัวเดียวกัน เช่น.- เต่าเลือน ช้าง กินรี คน นาคเกี้ยว ฯลฯ แต่แต่ละแบบ ต่างก็เดินยันต์ เดินหน้าถอยหลัง แตกต่างกัน ไม่ซ้ำกันเลย

ลายมือก็สวยงามมากๆ เหมือนจะเขียนด้วยคนเพียงคนเดียว แต่บางคนก็สังเกตุว่ามีแตกต่างกันในบ้างจุด (เท่านั้น ) บางแผ่นเขียน “ภู” บางแผ่นเขียน “พระอาจารย์ภู”

ชื่อท่านคือ พระครูธุรศักดิ์เกียรติคุณ เพราะเก่งในเรื่องงานหนังสือ ถ้าคนตั้งใจจะทำเก๊ ถามว่าลายมือสวยขนาดนี้ เขียนยันต์ได้ขนาดนี้ ทุกแผ่นไม่ซ้ำกันเลย ทำทีเดียวขายทีเดียว 4 – 500 แผ่น แล้วไม่มีอีกเลย ใครเป็นคนทำ (ราคาก็ถูก)

เซียนใหญ่ ยังเคยนำแผ่นกระดานเหล่านี้ ไปให้พระอาจารย์ที่เก่งในเรื่องจารยันต์ ที่กรุงเทพ ช่วยพิจารณา ท่านบอกว่าคนที่เขียนยันต์ ในแผ่นกระดานชนวนแบบนี้ได้ จะต้องสมาธิดีมาก ข้อมือดีมาก

เขียนยันต๋ได้ลึก คม และไม่มีขีดเกินผิดพลาดเลย สามารถเขียนยันต์เดินหน้า ถอยหลังได้ดังใจชอบ และลงร่องหัวท้ายพอดีทุกตัว

ข้อสังเกตุสุดท้าย ลพ.ภู มรณะภาพ ปี 2467 ปัจจุบันล่วงเลยมาแล้ว 98 ปี แผ่นกระดานนี้หลุดออกมาประมาณ 30 – 40 ปีที่แล้ว แสดงว่าหลังจากท่านมรณะภาพ 58 – 68 ปีที่เดียว

ทำไมจึงอยู่ที่คนๆเดียว ไม่กระจายทั่วไป ผมคิดว่าคงเพราะไม่ได้ตั้งใจเขียนแจก แต่น่าจะเขียนเป็นตัวอย่าง เป็นแบบเรียนให้ลูกศิษย์ศึกษาในเรื่องเลขยันต์มากกว่า

เพราะในสมัยก่อนไม่มีเครื่องถ่ายเอกสาร การจะคัดลอกด้วยใบลานหรือสมุดข่อย คงจะทำได้ยาก และไม่คงทน ประกอบกับสมัยนั้น กระดานหินชนวน เป็นเครื่องใช้กันทั่วไปอยู่แล้ว ( ตัวผมเอง ก็เคยทันใช้กระดานชนวนในตอนชั้น ป 1 – ป 4 )

เมื่อเก็บไว้ที่เดียวเพื่อเป็นตัวอย่าง จึงมีจำนวนมาก มีผู้ดูแลรักษา เป็นการเฉพาะ หลังท่านมรณะภาพ 50-60 ปี จึงถูกลืม จนกระทั่งมีการนำออกมาจำหน่าย โดยใครสักคนในคราวเดียว

ช่วงที่เซียนใหญ่ป่วย ด้วยโรคไต คิดว่าต้องตายแน่ จึงได้ขาย ส่งให้พรรคพวกที่เมืองกาญจนบุรี ประมาณ 400 แผ่น และพอดีเขานึกถึงผม ที่ย้ายไปอยู่ทางภาคอิสานแล้ว ว่าสนใจหรือเปล่า เพราะเขาเสียดาย ที่เหลือเป็นแผ่นใหญ่ๆ สวยๆทั้งนั้น

ผมจึงตกลง ซื้อ 2-3 ครั้ง รวม 91 แผ่น และแบ่งให้พรรคพวกไปเรื่อย ปัจจุบันจึงเหลือเพียงแผ่นเดียว คือยันต์มัจฉาวาฬเท่านั้น

สำหรับแผ่นมัจฉาวาฬ เขาบอกว่า มีเพียงแผ่นเดียวเท่านั้น ในจำนวนทั้งหมดร่วม 500 แผ่น คนตะพานหินที่เคยได้จากเขาไป เกิดร้อนเงิน ต้องการขาย เขาถามผมในคราวหลังสุด ผมจึงซื้อไว้

กลับหน้า “เครื่องราง-พระบูชา-ทั่วไป

Visits: 276

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *